Toen begin mei het plan vorm begon te krijgen om de Marathon van Eindhoven te lopen; leek 11 oktober nog ver weg. Zeer ver. En opeens is het nog maar een maandje trainen en dan is hij er! AAARGH! Omdat ik graag in het krantje wil staan omdat de mensen langs de kant mijn naam dan gaan weten ;-) heb ik me vandaag ingschreven. No way back :-) Heb ook het t-shirt besteld, doe dat normaal nooit; maar voor mijn eerste marathon vond ik dat precies wel tof :-)

Soms spoken er twijfels door mijn hoofd; als ik een lange duurloop doe; en tegen het einde echt mijn benen wel hard voel. Langs de andere kant, heb ik nog een serieuze trainingsmaand te gaan en zou ik daar volgens Mario heus wel op voorbereid moeten zijn. Bovendien denk ik dat mss 50% van zo'n (eerste) marathon lichamelijk is; en 50% mentaal.

Voor mezelf weet ik wel dat ik redelijk goed ben in doorbijten. Opgeven doe ik niet gemakkelijk, daar ben ik veel te trots voor :-) Zelfs als ik gewoon train zal ik niet gauw afwijken van mijn schema; ookal zou geen kat het weten als ik er gewoon niets over schrijf :-) Maar ik hou mezelf ook niet voor de gek; en doe netjes wat in mijn schema staat, of het zou écht écht écht niet lukken (en dan probeer ik het op een andere manier te compenseren).

Dinsdag zag ik er bijv. tegenop om te gaan lopen. Niet dat de goesting er niet was of dat ik nog stijf was van de 29km van zondag. Maar ik vond het zo warm en benauwd, en ik kon enkel maar gaan lopen om 17u, dat ik naar Mario mailde of mijn training niet voor één keer eens mocht vervangen worden door een fietstraining; als dat even goed was als marathon voorbereiding.

Wat een service, ik kreeg zeer snel een mailtje terug: Doe maar! Kan zeker geen kwaad! Goed voor je conditie en minder kans op blessures! Er werd een beetje geschoven met mijn andere trainingen en zo kwam het dat ik dinsdag de Rock Werchter route fietste. 34km op 1u20min. Niet overdreven snel; maar de gemiddelde hartslag was toch 160 dus op zich wel een goeie training. Misschien wat veel kleine bochtjes en wat veel stoplichten die mij afgeremd hebben. Ik wil in ieder geval die route nog af en toe doen; en dan steeds sneller proberen te zijn.

Vandaag stonden er lange intervallen op het programma; 8 keer 1km tegen 5,45, met 2km in- en uitlopen. Ik fietste naar Sportkot en begon daar aan mijn training. En weer realiseerde ik mij; dat ik nooit geniet van de eerste 3 à 4km.

Hebben jullie dat nu ook?

Nadien vergeet je dat eigenlijk altijd, maar tijdens dat ik loop zie ik altijd op tegen dat eerste stuk; wanneer het nog stijf en stram voelt en ik meer loop te zuchten en puffen dan iets anders. Of ik nu opgewarmd ben (door eerst kwartier te fietsen) of niet, dat maakt geen verschil: telkens opnieuw gaan de eerste kilometers van geen kanten.

Misschien een hart onder de riem voor lopers die nog geen lange afstanden lopen en er misschien eigenlijk niet zo van genieten: hoe langer je loopt, hoe vlotter het gaat! Dus hou vol; bouw op en merk dat je vanaf een kilometer of 7 in een onbeschrijflijke flow komt die je het gevoel geeft alsof je de wereld aankunt!!!

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de 28km, die in mijn schema stond, mij toch wel een beetje bang maakte. Niet alleen had ik vorige week alles bij elkaar al 44km op de teller staan, maar 28km was ook meer dan ik ooit al gelopen had. 22km was mijn langste afstand tot dan toe; dit jaar in Mei gelopen in het park van Laken als voorbereiding op de 20km van Brussel.

Maar ik ging mij niet laten kennen hé; dus voorzien van drankbelt en squeezy, massa’s goed gezelschap en mijn nieuwe (lelijke ;-)) schoenen, vertrokken we gisteren onder hevig gebabbel om 10u ’s morgens op weg. De paden rond het Zilvermeer van Mol werden onveilig gemaakt door een bende losgeslagen webloglopers, elke Vlaamse provincie was vertegenwoordigd, en zelfs Nederland had een afgevaardigde gestuurd onder de vorm van onze aller Tiny.

Iedereen deed zijn uiterste best in de afstand die voor hem/haar het meest geschikt was; maar iedereen liep wel hetzelfde tempo. Het tempo van de traagste uiteraard, en laat ik zeggen dat ik mezelf wel tot deze categorie reken ;-) Maar niemand vond dat erg en dat vond ik echt ongelooflijk super. Ik moest af en toe wel even aan hun broek gaan hangen om ze wat trager te laten lopen ;-) maar in het algemeen lag het tempo mij heel goed. BEDANKT!!!

Vanaf 22km werd mijn record dus telkens verlegd; en toen we na 29km (het was nog een km extra!) aankwamen aan de drankpost (Julie’s auto) was ik best trots dat ik het gekund had! De blijdschap straalde er vanaf!

Merci voor al het leuke gezelschap en merci Mario om dit te organiseren!

Mijn benen voelden tegen het einde echt wel stram aan; maar eigenlijk niet veel erger dan na de 20km van donderdag. Zo zie je maar hoe snel je je grenzen kan verleggen! 73km is dus mijn weektotaal van vorige week; amai mijne frak ;-)
Vandaag ben ik wel stijf maar een pak minder erg dan na een wedstrijd zoals de 20km van Brussel. Ik ga wel sporttape kopen om sommige delen van mijn voetjes in te tapen voor zo’n lange duurlopen, want de laatste tijd krijg ik weer de ene blaar na de andere!

Deze week staan er weer 4 trainingen op het programma:

• dinsdag: 2km inlopen, dan 8 x 1000 m tegen 5,45 min/km met 2 min rust, en nog 2km uitlopen
• donderdag: wisselloop van 15 km: 500m loslopen en 2km tegen 6 min/km
• vrijdag: tempoloop van 12km tegen 6,20min/km
• zondag: duurloop van 25km tegen 6,45min/km

Deze laatste zal niet op Belgische bodem gelopen worden, maar in het zuiden van Frankrijk! Vanaf zaterdag zal deze blog twee weken stilliggen (tenzij ik ergens een onbeveiligd draadloos netwerk tegenkom ;-)) wegens een hoognodige vakantie voor liefje en ik!