Afzien! Doodgaan! Creperen! Dat was de centrumloop in Mol voor mij gisteren :-) Na 2 à 3 km begon ik me echt af te vragen waar ik in godsnaam aan begonnen was; en waarom ik mezelf toch zo uitput :-) Het liep écht niet soepel en ik voelde dat ik het tempo van 5;15 echt moeilijk kon vasthouden. Ik loop mijn wedstrijden met de Garmin ingesteld op het ronde schermpje en links bovenaan laat ik altijd mijn gemiddelde tempo van die km weergeven. Zo kan ik km per km afwerken en hou ik daar telkens in 't oog dat het tempo van de voorbij km toch goed zit. Dat gemiddelde zakte telkens richting 5:20 en meer dus ik dacht al heel vlug: da komt hier ni goe!!! Toen ik na bijna 5km Wendy zag klaarstaan, die mij de 2de ronde zou vergezellen was dat echt een godsgeschenk want ik zat er volledig door. Mijn benen waren verkrampt, mijn darmen lagen al heel de dag in de knoop, en ik was echt zo mottig als ik groot was! Na een 6tal km had ik het gevoel dat mijn maaginhoud kennis zou maken met het Molse asfalt, maar heel even wandelen en uitblazen zorgde ervoor dat ik er weer tegen kon. Bij de volgende drankstop hielp Wendy mij super goed, even water over mijn benen gieten en goed drinken en ik kon weer doorlopen; al was het tempo echt te traag. Dan weer even door het centrum van Mol en toen begon ik er weer door te komen. Nog één keer drinken en toen dacht ik dat het nog 2km was. Ik liep al lang niet meer om mijn doel te halen; dat leek sowieso onmogelijk. Maar Wendy schudde mij wakker: hela nee 't is nog maar 1km hé!! Okay das vlammen voor mij hé! Het tempo werd weer opgedreven en de laatste km liep tegen 4:44min/km. 'k Had duidelijk mijne jus terug gevonden :-) Ik ben uiteindelijk gefinished in 52:51!!! NET mijn doel gehaald dus! Ongelooflijk; ik had het echt niet meer verwacht!! Heb met die eindspurt nog veel goedgemaakt; ben daar ook héél diep gegaan. Mijn hartslagmeter had ik na 6km al afgedaan; die zakte heel de tijd af en zorgde voor irritatie aan mijn huid. Dus geen idee hoeveel de hartslag was, maar het was hoooooog! Bij aankomst heb ik echt een paar minuten moeten recupereren, het duurde toch wel even voor ik mij terug een beetje ok voelde. Kreeg daar een pak rijst en een handdoek in mijn pollen gestoken en het enige wat ik kon denken was: LUCHT! WATER!!! LOL Fijn om daarna iedereen te zien; allemaal goeie tijden gelopen, check de blogjes maar :-) Nog even ietske gedronken; maar we waren van zin thuis te douchen en bovendien moesten wij nog een uur naar huis rijden; dus het is niet te laat geworden. Het was een leuk parcours in sommige opzichten; omdat je soms parallel liep met lopers die al verder in het parcours waren, of met lopers die nog achter jou waren. Zo kon ik telkens uitkijken naar diegenen die ik kende, mijn liefje natuurlijk maar ook Mario, Wendy, Stef, Kaat en Slakje. Langs de andere kant waren er soms lange rechte stukken en op een gegeven moment moest je een lang stuk in een straat lopen; om dan op het einde van de straat even een U-turn te maken en helemaal terug te lopen. Voor de moraal is dat toch even slikken vind ik persoonlijk. Ja en dan de vraag... Is het een PR of niet? Het is mij niet helemaal duidelijk :-) Gent was op 53:15 maar dat was geen exacte 10km... Dus, wel, laat ons zeggen dat het er niet toe doet :-) Ik heb gisteren eens zo hard gemerkt dat ik liever het langere, rustigere werk verkies dan zo 5 of 10km lang doodgaan :-) Marathon here I come :-) Nog een super harde merci aan Wendy om mij te vergezellen; zonder jou zou het echt niet gelukt zijn! THANKS!!!!
|
Reacties (14)
Vorige pagina
