Vandaag was het weer een wedstrijdje: Dwars door Brugge! Mijn doel had ik twee weken geleden als volgt geformuleerd: gemiddeld 5:45 handhaven; en de laatste kilometer vlammen ;-) 5:45 was de snelheid in Antwerpen; en ik wou het gewoon minstens even goed doen.

Maar....Ik heb het weer niet kunnen laten hé :-) Ik had in mijn hoofd al 5:40 in mijn hoofd... Uiteindelijk werd het 14,6km op (garmin tijd) 1:21:14 en dus liep ik geen 5:45 gemiddeld maar wel 05:33. (10,8km/u) Oops :-) De gemiddelde hartslag was maar een paar slagen hoger dan in Antwerpen (nu was ie 191bpm; voor mijn normen wel hoog; maar niet overdreven).

Ik had het wel zwaar; maar dat kwam vooral door het feit dat het zo zonnig was. Ik hou van zon; maar niet om te lopen :-) Heb niet datzelfde gemak ervaren als in Antwerpen; toen gingen mijn benen na een km of 7 precies vanzelf. Deze keer heb ik harder moeten knokken en vanaf km 10 voelde het echt zwaar aan, maar toen zat ik ook met een hartslag van boven de 195.

Wat ik als minder fijn ervaarde in Brugge: kasseikes!!! een nachtmerrie voor de koersfiets; maar ook in een loopwedstrijd niet zo leuk. In Gent (binnen anderhalve week) zijn er volgens mij wel minder kasseikes.

Al bij al ben ik er ONGELOOFLIJK blij mee en heb ik nog maar eens moeten toegeven dat ik meer kan dan ik zelf voor mogelijk acht. De 11km/u is binnen handbereik en ik moet zeggen dat dit mentaal een enorme boost geeft.

Ik vraag me af welke snelheid mogelijk is voor Gent; maar ik hou het bij hetzelfde idee als ik al eerder had: elke km niet trager dan 5:40 proberen te lopen en op het laatste (bergop!) nog een tandje bijsteken!

Ik houd van plannen. Ik vind het leuk om te weten wat er allemaal op mij afkomt en ik kijk graag uit naar datgene wat ik gepland heb. Af en toe is het short-term en impulsief (“vanavond gaan we eens op restaurant hé schat”); soms is het redelijk vaag (“morgen ga ik helemaal niets doen”); vaak is het heel concreet (“Gent lopen in 57minuten) en nog vaker leg ik al lang op voorhand bepaalde dingen vast (“30 mei laat ik mij een dagje soigneren in de sauna samen met een vriendin”).

Mijn plannen zijn mijn doelen, mijn drijfveren, het zijn soms net die dingen die ervoor zorgen dat ik toch de deur uitga wanneer ik eens geen zin heb (het komt niet vaak voor; maar het gebeurt).

De plannen waar ik op heb zitten broeden de afgelopen week; zijn gesmeed in die high die ik overhield aan een prestatie op de Ten Miles. Een prestatie die veel beter was dan verwacht; en aan het feit dat het zó vlot en met zó veel gemak ging. De volgende doelen staan al een tijdje in mijn agenda: dwars door Brugge, de stadsloop in Gent en natuurlijk de 20km van Brussel (dit jaar samen met mijn vriendje zelfs als VIP’s dankzij Nike!). Maar ik miste nog iets voor nà Brussel. Een écht GROOT doel om naartoe te werken. Een doel van 42.195km lang meer bepaald.

Dat de marathon er ooit zou komen voelde ik wel al een tijdje. De magische afstand had al langer een enorme aantrekkingskracht op me. In het begin van vorige week kreeg het plan vorm: een voorjaarsmarathon in 2010! “Zeker haalbaar” volgens Coach Mario.

Toen hoorde ik uit allerlei hoeken dat Eindhoven toch echt wel de leukste en beste “debuut” marathon is. Maar wachten tot najaar 2010… dat leek me wel een héél ver doel.

Na wat over en weer gemail met Mario, hebben we dus het volgende plannetje bedisseld.

Ik begin nà de 20km van Brussel te trainen voor de najaarsmarathon; ik doe mee in Eindhoven. Voor de rush, de sfeer, om het al eens meegemaakt te hebben. Ik kom vooral te weten hoe de voorbereiding in zijn werk gaat, trek conclusies en lessen; en ik leer hoe de marathon zélf VOELT. Hem meemaken is de uitdaging. De tijd is absoluut bijzaak: geen illusies, geen al té concrete snelheden, en dus ook geen teleurstellingen.

Daarna... begint de voorbereiding voor mijn échte marathon in voorjaar 2010!!!

Ik kijk er nu al naar uit :-)

p.s. gisteren liep ik vlotjes; zonder hartslagmeter; net geen 21km in het park van Laken. Gewoon op ‘t gevoel; ik keek geen enkele keer naar mijn snelheid of naar de afgelegde afstand. Het waren rondjes van zo'n 5km en ik genoot van het gezelschap; de omgeving; mijn muziek… Mijn benen voelden na 20km alsof ik nog wel kon; maar het was genoeg geweest. Mijn gemiddelde snelheid bleek 6:40min/km; hoewel het toch best veel bergop was. Ik geloof dat die 20km van Brussel tegen 6min/km dus wel in orde gaat komen